Muhammed Deniz : hey sen çimen gözlüm elma şekerimi sandın sen aşkı ne şiirin şiir ne şarkın şarkı bir kırılırsa feleğin çarkı işte ozaman görürüm ben seni

Muhammed Deniz : ben yaralı ceylanım dağlarda avcı olup düş peşime vur beni kirpiğini şu gönlüme ok eyle sol yanımın üzerinden vur beni

Muhammed Deniz:  aşk bir eşkiyanın hayata itirazıdır susarsa çatışma yazarsa destan konuşursa devrim olur tutki ben bir eşkiyayım ve SENİ SEVİYORUM

Muhammed Deniz : nefeslerime zehir karıştı göz yaşlarımla nehir yarıştı sanmaki gönlüm sensiz alıştı yaşıyorum işte YAŞAMAKSA BU

Muhammed Deniz : bir romandın okuyupta bitiremediğim bir rüyaydın yalvarıpta hükmedemediğim bir sendin merhaba deyipte elveda diyemediğim

Muhammed Deniz : gözümden akan yaşımsın dudağımdan çıkan en güzel sözümsün hayatta sevebildiğim en güzel şeysin seni ben ellerin ol diye sevmedim benim ol diye sevdim KİTAPSIZ

Muhammed Deniz : dokunma arkadaş bugün tek kalayım açma gönül yaramı kurbanın olayım

Muahmmed Deniz : öyle bir hayat yaşaki öldüğünde mezarcı bile ağlasın

Muhamed Deniz : gözümden akan yaşımsın dudağımdan çıkan en güzel sözümsün seni ben ellerin ol diye sevmedim benim ol diye sevdim GÜLÜM

Muhamed Deniz : sen gittiğin yerde mutlu ol diye kendime bahane yaptım herşeyi sonunda gönlümün geldi hey heyi yoldum saçlarımı ağlamadım

Muhamed Deniz : kendime içkiyi teselli seçtim sarhoştum o akşam kendimden geçtim üç paket sigara bir yetmişlik içtim kırdım boşlarımı ağlamadım

Muhamed Deniz : başından alınır güzellik tacı vijdanın sızlarsa hepten azar acın kar beyaz saçın gözünde yaşın ıssız bir köşede bulurlar seni Allah.sız seni kitapsız seni insafsız seni

Muhamed Deniz : dalımda ötmedik baykuşmu koydun gözümden dökmedik yaşmı koydun canım dedim gülüm dedim dost dedim beni yandırmadık ateşmi koydun

Muhamed Deniz : öldü diye ah çekmeyin mezarıma su dökmeyin başucuma gül dikmeyin ara sıra sen gel yeter gülüm

Muhamed Deniz : bensiz yarin gönül bağı sökülmüş dalı kuru her yaprağı dökülmüş haber aldım yarin beli bükülmüş dinmez gözümün yaşı bu yıllar

Ismail Kormazoglu : öfkeni yaprak lara yaz son baharda dökülsün derdini rüzgara yaz estikçe uzak lara götürsün sevgimi kalbine yaz öldügünde seninle gömülsün

Ismail Kormazoglu : sevmek güzeldir sivilmek özeldir sen özel olanını seçtin gülüm ama özellik ve güzellik işe yaramıyor benim gönlümde enbüyük efen dilik dürürtlük ve sözün de durmaktır

Ismail Kormazoglu : çok yandım ama sözden caymadım senin gibi para pula ben aşkımı satmadım seni hep bekledim ama sen gelmedin sende birgün aglarsın acılarla kalırsın yar inşallah benim gibi birgün yanarsın

Ismail Kormazoglu : evmeye günah desinler sevmeyi bilmeyenler tövbe etsinler ben seni sevmektende öte seviyorum ya varsın bana günahkar desinler

Ismail Kormazoglu : hayat çok acımasız be gülüm birini seviyorsun sonrada onun karşısında deyersiz kalıyorsun sen sen ol birine deyerinden fazla deyer verme sonra onun karşısında deyersiz kalırsın tabi deyerini bilenler için deyil bilmeyenler için

Ismail Kormazoglu :  hayat sugibi akıp geçiyor insanlar yalan olup gidiyor ama ögle insanlar varki hayatta insanları kırıp ezip geçiyor en iyi insanlık dürütlük ve dogruluk tur para servet mal mülk deyildir